Жайлаудан қымыз ішу

Бие байлап, қымыз құяр уақыт болды,
Кәрі-жас, малшы, мырза үйге толды.
Шығыршықты піспекті сылдырлатып
Керіліп жігіт пісті қара көлді.
Тегенеге қымызды толтырып ап,
Аты шыққан бәйбіше мырза қолды.
Тегенені қойғызып қарсы алдына,
Сапырады құлаштап оңды-солды.
Мақұлдамас бәйбішені адам болмас,
Кезімен көрген қанып мұндай молды.
Үкілі ожауменен қымыз құйып,
Жақсы-жаман талғамай бәрін жиып,
Қайта-қайта қымызды бергеннен соң,
Кім шықсын ондай үйден тастап қиып.
Тізіліп босағадан төрге шейін
Келген адам отырар бәрі сиып,
Көйлекшең, шапандарын жамылысқан,
Жалаңаш аяғына кебіс киіп.
Малшылардан өрістің жайын біліп
Дуылдасып, қызысып ойнап-күліп,
Күлу үшін сөздерін бұра сөйлеп,
Бірін-бірі сықақ қып сөзбен іліп.