Бір ақынның сандырағы

Ауру ақын
Ыңқылдайды төсекте
Қыстығып.
Доктор жақын,
Қасында отыр есептеп
Ыстығын.
Блок, Бальмонт
Жастығының астында —
Иманшарты,
Әлі де әл көп,
Ақ орамал басында.
Сөйледі шалқып:
«Мен отпын, жанамын!
Мен отпын.
Мен нажағай —
жарамын!
Мен оқпын.
Мен құдаймын!
Мен күн, аймын!
Мен маймын!
Мен баймын!
«Далалаймын!»
Жаймын!
Мен!
Мен үңгірде арыстанмын!
Мен жүйрікпін, жарысқанмын!
Отпен от боп жанысқанмын!
Алысқанмын!
Шалысқанмын!
Жанмын!
Мен!
Блок, Бальмонт жастығының астында,
Ақ орамал күңгірттенді басында.
«Дай компресс, сал, компресс!»
Састы доктор қасында.

1921 жыл.

---