Өлең, жыр, ақындар

Боран алдында

  • 15.09.2022
  • 0
  • 0
  • 946
Нені көрмек төлші қыз қол айнадан?
Малда жүріп жан бар ма қараймаған...
Боз саулықтар сүзісіп жатыр сыртта,
бойларында арқардың қаны ойнаған.
Төбет, ол да доп сынды домаланып!..
(бір «айқайдың» әйтеуір болары анық!)
Сап тыйылған тынысы самалалы –
Күн де
бүгін алыпты қораланып!
Сиырлар да жөтелген ықтасында. Ызғар уыты
– есіктің тұтқасында. Қойшыңыз да сайлана
берсін енді, қорасы мен көңілін мықтасын да.
Жетісіп бір тұр дейсің сай-сала қай, болар ма
екен бұл Көкек ең сорақы-ай?!
Қой – ашқарақ, төл – тоңғақ, жусан – өлі,
тал – жалаңаш, бұлт – үркек, жел – солақай.
Бәлкім, қайта билігін құрмақ Ақпан?!
(жалықты ғой бала да сырғанақтан)
Бір пәле бар, әйтеуір, келмей тұрып,
босағаны мысыққа тырмалатқан!..



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қойшы

  • 0
  • 0

Кеулемей ме жегідей жанды шүбә?
Өз тірлігі өзіне мәнді шығар:
өмір-бақи келеді мал соңында.
Қаланы бір, оллаһи, көргісі бар!

Толық

Хаттарыңа, қалқатай, хал сұраған

  • 0
  • 0

Хаттарыңа, қалқатай, хал сұраған,
жырларымның жұлдызы тамшылаған. Қу
тірліктің есігін құр күзетіп,
жүре алмайды бұлайша шамшыл ағаң!

Толық

Мұңға айналып кететін міні ұдайы

  • 0
  • 0

Мұңға айналып кететін міні ұдайы –
тағдыр шығар?..
Не берсін қыңыраю.
Жұртқа – бәрібір, дүние өз орнында:

Толық

Қарап көріңіз