Өлең, жыр, ақындар

Ашу биін билей ме

  • 16.09.2022
  • 0
  • 0
  • 756
(көрінбейді бет-жүзі,
сағымданып!..) Ашу биін билей ме
тамырларым, ажырая, деміге
мықтанамын. Сұқтанамын:

– Жоғары шық, қонағым...

– Көздегі жас – көңілде шық қана
бұл... Кемсеңдеме! Жұртыңа құт бола
біл! Біле білсең, өлөңші тарамысым,

Қайғы деген – жол кесер қара
мысық, өтеді де кетеді...

Баламысың?..

Шайқалақтан не таптың шарап ішіп?..

– Шырағым-әй, мендегі не
жұмысың? Мен Ақынмын, сөйлеген
сөзі – мүсін. Біреу байлық қуады,
біреу – атақ. Біреу жауап бермес пе
сезім үшін?!..

– Ойлар болсаң, қайғы – көп, қарғатамыр...

– Қуатым-әй, берші енді жанға дамыл-л!!! –

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .



Кенет,.. есік ашылған сияқтанып,..
Шығып кеткен секілді әлгі адамым!..


Текетірес?..

Қайсымыз үшін айып?

Тереземде – көк Түннің қызыл Айы. Әлгі
жанның орнында қайдан жатыр менің
қоңыр қалпағым мыжырайып?!.


Бәрі маған ақыл
айтқыш. Сезбейді ғой



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жекеқоңыр

  • 0
  • 0

Қайта-қайта маңырап, қоңыр қозым,
суландыра бердің-ау көңіл көзін.
Қозысы едім мен де бір қоңырлықтың…
Көп өксіктен көкірек сөгілгесін…

Толық

Сілкініс

  • 0
  • 0

Үндемеуге шыдайды қалай дәтің,
қызыл сөзге жанулы талайда тіл.
Бір тірегім – Шешем ед, қартайған-ау,
Өлөң емес, өлімді кім айтады.

Толық

Жаза

  • 0
  • 0

Көбелектің қызықтап бұла шағын,
көтереді бәйшешек шынашағын.
Желге ілесіп, күнұзақ дала кезер,
желкілдетіп шудасын түйе-сағым.

Толық

Қарап көріңіз