Таң да атар, күн де батар – Тыныштықбек Әбдікәкімұлы

Таң да атар, күн де батар... кешқұрым. Сол
бір тірлік қалыпты.

Ай да туар, сақалындай ешкінің. О да
өзгермес, жарықтық.

Менікі де – көрген күні Бақсының... Ел
тым ынтық жұмбаққа.

Көз еттерін көңіліме жапсырып,
көлгірсумен тынбақ па?..

Олар, егер, санадан тыс күш барын
қойған болса түйсініп,

құлқындардың қызыл жолын ұстану –

қай құдайға сүйсіну?..

Мықтылары шырт түкіріп Аспанға, жер
шұқуда әлсіздер...

Ұятынан өлетіндер сасқан ба, өле
алады менсіз де ...


Бәрі-бәрі заңдылыққа бағынар,
әрбір іште «ит өліп»...

Бір есікті жабылатын жағынан
жүргендейміз итеріп.

Жұмбақтық – сол, аша алмайтын еш ғылым...
Зарықпасқа зарықтық.

Ай да туар, сақалындай ешкінің.
Жарықтық... жарықтық...