Өлең, жыр, ақындар

Өлең – ғұмыр...

  • 09.01.2023
  • 0
  • 0
  • 977
Өлең – ғұмыр...
Шыққа қонған құсым ең,
Нәзіктікті саған қарап түсінем.
Қандай қиын үнін есту бақыттың,
Күреңіткен күлкілердің ішінен.
Кешір мені!
Сорлы қыстық қаңтары ән,
Адастырды жылан соқпақ сан тарам.
Жүрмін әлі серуен құрып, сенделіп,
Қасіреттің базарында...
Тарқаған...
Шайыр үшін көзе-көзе у ішкен,
Мерей болмақ...
Пенделіктен мың үстем.
Жетпейді екен саған жырдың ақылы,
Әттең, қайғы, ақындықпен туыс пе ең?!
Сапар шегіп...
Ғұмырымды мұздатып,
Кірпігіме қонақтатып мұз жақұт,
Шаттығымды құйып кеттім сырғаңа,
Періштенің тынысына мызғатып.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ақтөс

  • 0
  • 0

Сен аулада үресің...
Ай мен жырдың,
Арасында адасып, әй, мен де үрдім.
Екеуміз еріксіз ит болдық-ау,

Толық

Ақырғы жүздесу

  • 0
  • 0

Жүрек қаным деп білген жырды нағыз,
Сұңғыламыз...
Қалдырған мың бір аңыз.
Кілең жампоз жиналған керім кеште,

Толық

Сұр қаншық

  • 0
  • 0

Тартуы екен әкеме бір кісінің,
(Ит сыйламау жолдасқа білгіш ұғым).
Достықтары не болды бейхабармын,
Қаншық ит болды, есейіп сұр күшігім.

Толық

Қарап көріңіз