Суы қатпайтын Көлбұлағымда – Ерлан Аманқожаұлы

Суы қатпайтын Көлбұлағымда,
Қауымы қайда Қайнардың?!
Ертегі болған ел құлағында,
Есіл жұртымнан айналдым.
Қайнардың басы саялы маңы,
Бар еді ғажап терек бір.
Бабаларымыз баяғыдағы,
Шертіпті соған бөлек сыр.
Қайнардан ішіп...
Таңдайы кеуіп
Қалғанда алған бір тыным.
Ілетін болған арнайы келіп,
Кесілген басын жылқының.
Күреңнің басы,
Қасқаның басы,
Қараның, жирен, құланың...
Терек сырласы,
Таста мұңдасы,
Құлазып қарап тұрамын.
Жаралған таудай әппақ анадан,
Терегім бөлек тұлғасың.
Ғасырлар бойы сақтаған аман,
Арғымақтардың қу басын.
Санамда сырлы алаңдап түрлі ой,
Жапырақ сүйді жасымды.
Жылқы болып та жаралмаппын ғой,
Іліп кетер ем басымды.