Досыма мұң – Ардақ Оспанұлы

Табжылмай бір орында тұра алмадым ,
Ойлаушем сен екен деп мұнар бағым .
Өмірімнен бар бақытты суырып ап ,
Орнына жазылмастай мұң арнадың.

Басталды бәрі жай достасудан,
Өттік талай қуаныш , мұң басудан.
Бақытты деп өмірім қуанып ем,
Тұрад екен қу өмір достасып , қоштасудан

Досым саған айтамын бар мұңымды
Кім үсінед сеннен басқа кім мұнымды
Шын махаббат некеден соң болатынын
Ақымақ досың қателесіп енді ұғынды.

Айтып ең , қашан , досым тыңдамадым
Тыңдамастан , енді босқа мұңданамын
Бар сөзімды саған арнап , сырласайын
Ауыр сөзбен ет жүректі тырнамағын.

Әлсізсің деп досым мені тұра сөкпе
Салбыратпай басымды бұрам көкке
Ендігі ұстанатын жалғыз ұран
"Біреу деп өз бағаңды төмендетпе!"