Вогзалда күткен қыз – Ардақ Оспанұлы

Қатады кейде кеудені жарып жүректе мұз
Біле тұра неге қанша уақыт құр өткенбіз
Сыйлаймын қазір мендегі бар шын сезімді
Вогзалда мені сағынып тұрып күзеткен қыз

Ұқсатам сені анамнын жас егізіне
Анамдай мұхит құяды жас теңізіне
Көрсетем әлі вогзалда күткен сол қызды
Оралсын деп сені көріп өзінің бала кезіне

Алыс кеттім , ұзап кеттім мен сеннен
Көңіл күй кетті , күш қуат кетті еңсемнен
Күтесің білем , қанша уақыт болсада
Жалғыз жансың алыста жүріп мен сенген

Екі қала , екі өмір,екі ара
Болмайды мүлде сезімде біздің шекара
Тарихта болды қанша ғашық , махаббат
Келе ме екен олар бізге жете ала

Түнекте болдың,суықта болдың жарык шам
Кезек менде сезіммен бірге ап ұшам
Күтші тек сен аз ғана қалды , шамалы
Шығарып салған сол вогзалда қауышам