Ізде мені – Ержан Қабышұлы Қабанбай

Ізде мені - бақтарда, күзді күні,
Көкте құстар салғанда үздік үнін,
Жаз лебінің шөккенде үстемдігі,
Наз желімен тербелсе ізгі гүлі.

Ізде мені - өзен-көл жағасынан,
Жаз күйлері жеткенде сағасына,
Арасынан саябақтың жапалақтап,
Жапырақтар түлесе тал басынан.

Ізде мені - сұр бұлттар күрсінерде,
Дүрсілдетіп найзағай сілкінерде,
Ақ жауыннан жабырқап, тізбектелген,
Жылы жақты тырналар жерсінерде.

Ізде мені - сағынып, аңсағанда,
Дімкәс көңіл жылусыз қаусағанда.
Баурағандай келермін өміріңнің
Құштарлығы іркіліп, шаршағанда.

Ізде мені - мұңды күз жұбатпаса,
Сүреңсіз өң жаныңа тұрақтаса.
Күрен күзде адассаң қиял іздеп,
Қия кезіп сезімің жырақтаса.

Ізде мені - күз жайлы өлеңімнен,
Өлеңімсіз жайлы өмір сүремін бе?
Балғын сезім, пәк көңіл бәрі осында,
Ең қымбат құн ол үшін төледім мен.

Ізде мені. Мені ешкім іздемеді.
Күз алыстап, келсе қыс мұз денелі,
Сізді күткен ойларым тоңазыса,
Сыз жібітер көңілім - ізде мені.
Ержан Қабышұлы /Bura-Naiman/