Бұл бетте «Мейлі» атты Назарбек Төлеген жазған өлеңнің мәтіні толық жарияланған.
Адалмын деп жүрген түрiң осы ма – деп – қарағым, өтiнемiн, шошыма... Мән берместен өтiрiктi жәй ғана айта салдым жақын көрер досыма.
Күлген, жүрген, жылаған, шаттығы бар, мұңы да –
Мұны еске алам, мұны еске алам күйiнiп, жүрегiм мен көзiме қан құйылып; балаларды қырқыстырып қоятын бiр ауылдың үлкендерi жиылып.
Жел ашылса – бiр-бiрiмен таласқан, жел басылса – бiр-бiрiмен жарасқан –
Қараса көз талатын сар даланың белдерi-ай. Сол белдерден соғатын Маңғыстауымның желдерi-ай!
Өшiрiп бiр алатындай жан отын жүдеп-жадап қалған екен дала тым. Қара суық итередi өңмеңнен еттен өтiп сүйегiңдi шағатын.
Хабарлама
INFO
- Серік Қирабаев
- Мұхтар Әуезов
- Міржақып Дулатұлы
- Сәкен Сейфуллин
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі