Кеудеңіз күміс қобди

(Төлек Тілеухановқа)

Үкідей үлпілдеген Төлек аға,
Үлгісің үлкенге де, балаға да!
Алпысты әлдекімдер асқар деп жүр,
Сіз үшін желіп шығар төбе ғана!
Елім деп елпілдеген Төлек аға,
Ешкімді көрген жоқсың бөле­-жара.
Қылаусыз көңіліңе қаяу салып,
Қинайды жаныңды бір жара ғана!
Салған соң тауқыметін басқа құдай,
Бұл өмір жарқылдамас жастағыдай.
Шаттықтың ақ шапанын жамыл-дағы,
Қайғының қара тонын таста былай!
Бұл тойда айтылмайтын сөз қалмасын,
Көл болар көп тілегі қозғалғасын.
Қайындап барып қайттың Барқытбелге,
Жастықтың қайта мініп боз жорғасын!
Ақтардың деме несін мұның бәрін,
Білесіз менің де бір жыным барын.
Дауылда құлағаның қайта тұрып,
Тереңге тамыр жайсын жұлынғаның!
Қысқа өмір атса таңы, күні батқан,
Бұлақтай сылдырайды күліп аққан.
Кеудеңіз күміс қобди секілді бір,
Сақтаулы бір ғасырлық мұңы жатқан!
Жаманның кетті бүгін бәрі қаңғып,
Біреудің шашау шыққан малын аңдып.
Ал Сізді келе жатыр өрге сүйреп,
Ұшына қаламыңның дарыған Құт!
Шыққанша қия жолды тау басына,
Кім кепіл кештің жүгі аумасына?
Өзіңмен оңашада тілге келсе,
Түседі тажалдар да тәубасына!