Туған елдің Шәмшасы – Несіпбек Айтұлы

(Шәмша Беркімбаеваға)

Шыңға біткен гүл патшасы Еңліктей,
Қыз төресі екеніңді көрдік қой.
Шамшырақтай туған елдің Шәмшасы,
Елге қызмет еттің тізе сен бүкпей.
Көтерілдің биік-­биік сатыға,
Дақ түсіріп көрген жоқсың атыңа.
Қайғырмадың төмендеген сәттерде,
Май құймадың пендешілік отына.
Ұрпақ үшін қалмадың бір жанды аяп,
Қазақ қызы болсын, шіркін, сендей­ақ.
Құбылмадың қиын­-қыстау кезеңде,
Құбылғанда заман бетін сан бояп.
Өзіңді әр кез медет тұтып жүр елің,
Жарқылдайды найзағайдай жігерің.
Жұртың үшін күнде түсіп майданға,
Ұлтың ұшін үлпілдейді жүрегің.
Сақинадай жалт­-жұлт еткен саусақта,
Өмір кейде өзгереді әр саққа.
Ерлер құсап тарттың аттың жалынан,
Ездер құсап құл болмадың мансапқа.
Жаса, жаса, нәзік жанды, әз Әпкем,
Ортаймасын келген бақыт азаппен.
Сендей қайсар қызы барда қашанда,
Дұшпаны да сыйласады қазақпен!
Ырыздығы Алладан ғой әркімнің,
Жалпымызға нұрын төксін алтын күн!
Қызметіңе мемлекетің разы,
Құрметіңе бөлене бер халқыңның!