Налыған бала – Ескен Елубаев

Бiр iс бiтсе, бiрiсi
Дайын кезек күтетiн,
Бұл адамның жұмысы
Бар ма, сəрi бiтетiн.
Қидырмаса болмыс-ты
Шашы өскен, күлкiлi.
Алдырам деп сол шашты
Кезекте өттi бiр күнi.
Бiтпейдi iсi қасқаңның,
Бiр iс күтiп тұр тағы:
Саусағы мен
Башпайдың
Өсiп кеткен тырнағы...
Əке ескерттi өзiне,
«Тырнақты ал», – деп он рет.
Шеше салды есiне,
Он реттен көбiрек.
Тырнақты алып сонша бiр
Жайбарақат жайда едi.
Алда күтiп... монша тұр,
Кiрлеп кетсе қайтедi?
Тiршiлiктiң күйбеңi
Өзiн əбден налытты.
Көрсе айнадан
Түр, реңiн,
Шаш тағы өсiп қалыпты...