Қанатың тала көрмесін – Жарылқасын Аманұлы

Қанатың тала көрмесін,
Маңдайың мейлі терлесін.
Жігерлі менің жерлесім,
Жалынды менің жерлесім.
Жүлделі болдың жасыннан,
Жүлдесіз болу ерге сын.
Қалқан боп тұрар ызғарға,
Кеудесін төсер мұз-қарға.
Өзіңдей ұл мен қыз барда,
Асады шыңнан шыңдарға
Арқау боп дастан, жырларға.
Қиындық талай кездесер,
Кездессе ерлер белдесер.
Бағы үшін туған елінің,
Бақытты болар терлесе ер.
«Бейнеттің түбі – зейнет», – деп
Айтпаған баста ел бекер.
Жолынан әке танбаған,
Ерлігін өлмес жалғағын.
Асулар қанша алда мың,
Артамын деген салмағын.
Қыранның ұлы қыранша,
Бұдан да биік самғағын.