Өлең, жыр, ақындар

Қайда жүрсем шықпай қойдың есімнен

  • admin
  • 03.01.2024
  • 0
  • 0
  • 460
Қайда жүрсем шықпай қойдың есімнен,
Мен де сенің кетірдім-ау мазаңды.
Үмітсіз көп
Үміттенер жесірден,
Бірі десең, берсін Тәңір жазамды!
Жан екенсің бақ-шырағы жанбаған,
Жүрсе дағы тасың өрге домалап.
Жанарынан жүрек оты тамбаған,
Саған бірақ кінә тағу обал-ақ!
Қодырайған күшік кеуде жандардың,
Ән-сәні боп құбыл мейлі, құбылма.
Ақ шолпаны секілді атқан таңдардың,
Сенің бейнең қалды мәңгі жырымда.
Кейде тіпті жалбарынам тағдырға,
Естіртпе деп сырттай жаман атыңды.
Қорғау үшін өз арымның алдында,
Жазығы жоқ жалғыз махаббатымды.
Қайтейін, сен бұлбұл едің дарынды,
Бағың таппай, бағанада ән салдың.
Қайтейін мен, ақын едім арынды,
Айтарымды айта алмай-ақ тамсандым.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Өзіңсің ақын

  • 0
  • 0

Өзіңсің ақын, түн бойы тұңғиық ойда жататын,
Бір шумақ сырлы жырменен қарсы алып таңды ататын.
Сайраса құстар сан түрлі сыр түйіп тыңдар сен ғана,
Күй шертер күйшің – табиғат, мұңдасың, досың – кең дала.

Толық

Балапандарым менің

  • 0
  • 0

Біріңе, балам, көзімнің оты дарыған,
Сұрқиялар мен сұмдардың жүзін қарыған.
Біріңе, балам, дарыған пейілім жарыған,
Пейілі кеңдер арыған емес, арыған.

Толық

Мен – менмін

  • 0
  • 0

Бір-ақ рет жаратылған,
Өз үнім өз кеудемде таратылған.
Не болды құйысқанға қыстырылсам?
Садаға кетсін атақ ар атынан!

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар