Жеңіс – Жарылқасын Аманұлы

Жеңіс, жеңіс, жеңді ерлер өлімді,
Жеңіс үшін қаншама қан төгілді.
Қаншама үйдің шам-шырағы ерте өшіп,
Қаншама ердің қабырғасы сөгілді.
Қайран ерлер, қайран боздақ қыршындар,
Сендер – мәңгі жаңғыратын жырсыңдар.
Өлді деуге сендерді мен қимаймын,
Жүректерде құндақтаулы тұрсындар.
Қашанда да бірге жасар өреңмен,
Сендерсіңдер өшпес даңқа бөленген.
Жеңіс күні салтанатта бәріңнің,
Рухтарынды төр алдына
н көрем мен.
Өтк
ен күннің болуы үшін бәрі есте,
Аттарыңмен аталады нәресте.
Ер ерлігін мақтан тұтып, қадірлеу –
Қашан дағы ұрпаққа тән емес пе?
Жанарларың – мәңгі оттың жарығы,
Сендерсіңдер ердің ері, алыбы.
Қан майданда жүріп өткен жолдарың –
Барлық жолдың айбындысы, анығы.