Өлең, жыр, ақындар

Жұбайым Күміскүлге

  • admin
  • 07.01.2024
  • 0
  • 0
  • 476
Мен әке де, сен ана он балаға,
Көшіп келдік у-шуы мол қалаға.
Бақыт, байлық бастағы – жалғыз өлең,
Тәуекелге бел бумай жол бола ма?
Теңелгенше тең-құрбы қатарына,
Тізгін бермей талай таң атады ма?
Қара нанға қараса бала-шаға,
Қабырғаңа қаттырақ батады ма?
Өткен өтті, оған кім өкінеді,
Бұра шапсаң бұғана бекінеді.
Бала емеспіз, балаға ата-анамыз,
«Бүлдірдің» деп кім бізге жекіреді?
Қиналарсың көнелеу киіміңе,
Сынап жатыр сырттан кеп кім үйіңе?
Арман бар ма тырбанып тірлік етіп,
Мен өленнің шыға алсам биігіне.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ей, табиғат

  • 0
  • 0

Ей, табиғат, еркелеткен көп ұлыңның бірі едім,
Көкірегі – күй мен күмбір, тұла бойы жыр едім.
Саған деген ынтызарым бір басылмай қойды ғой,
Қалай ғана мамыражай кірпігімді ілемін.

Толық

Жанып тұрған жалыннан жаралыппын

  • 0
  • 0

Жанып тұрған жалыннан жаралыппын,
Даналықтан жаныма нәр алыппын.
Батырлықтың бойымда белгісі бар,
Белгісі бар тағы да балалықтың.

Толық

Шыбыл балаларына

  • 0
  • 0

Тарадық бір атаның кіндігінен,
Бөлемін «бөтенсің» деп кімді-кімнен.
Шыбылдың ұрпағының арасында,
Атанған жалғыз ақын түңлігі мен.

Толық

Қарап көріңіз