Беу, дүние
- 0
- 0
Тоқтамас тылсым дүние керуені,
Бұл неткен шетсіз-шексіз шеру еді.
Бұл шеру адамзаттың ұрпағының,
Өмірден өтуі мен келуі еді.
Аққулар неге сыңсиды?
Аққулар неге сыңсиды?Жүрекке сыңсып мұң құйды.
Шошытып жанды ақ шабақ,
Аспанға неге ыршиды.
Жұлдыздар неге ағады?
Жүрегім неге қағады?
Желкілдеп тұрған шыбықты,
Қырқып отқа жағады.
Балқаштың түні мұңданған,
Жағасы қайыр құмданған.
Айқайлап билер адамдар,
Араққа тойып жынданған.
Пікірлер (0)
Пікір қалдырыңыз
Күнде ертең деп
- 0
- 0
Күнде ертең деп, күн артынан күн өтті,
Күйбең тірлік, күйрек ойлар жүдетті.
Алматыға көшем-көшем деуменен,
Жаз да жылжып, жабығыңқы күз өтті.
Лаулап жанып жүргенде
- 0
- 0
Лаулап жанып жүргенде,
Заулап өмір өтіпті.
Көктемім де, жазым да,
Көзден ұшып кетіпті.
-
- Виктор Франкл
- Фридрих Ницше
- Конфуций
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі