Өлең, жыр, ақындар

Әлемнің алып есігін айқара ашып келіппін

Әлемнің алып есігін айқара ашып келіппін
Келіппін саған, дүние,
Келгім де, бәлкім, жоқ па екен, шар ете түстім қорыққаннан
Қабағым тастай түйіле.
Шырылдап бәлкім жаттым ба келгенде саған күйіне,
Түстім-ау деп тағдырдың талқысы мен иіне.
Шырылдап бәлкім жаттым ба келгенде саған сүйіне,
Келдім деп саған, келдім деп дариға дархан дүние.
Жап-жарық екен төңірек, нұрлы екен жүзі көктің де,
Ынтызар еттің еріксіз соңыңнан мені ерттің де.
Көбелек қуып, гүл теріп, кер дала төсін шарладым,
Маужырап тұрған дүние-ай, көркіңе сенің елттім де.


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Кім де болсаң, қуанам болғаныңа

  • 0
  • 0

Кім де болсаң, қуанам болғаныңа,
Болғаныңа, тұғырға қонғаныңа.
Адам түгіл, ағаштың жапырағы,
Табан асты жатпасын жолда мына.

Толық

Қаптаған, қайда барсам, қара халық

  • 0
  • 0

Қаптаған, қайда барсам, қара халық,
Екі аяқ, төрт дөңгелек барады алып.
Шаттансам бірін көріп, біреулерден,
Қалады жан-жүрегім жараланып,

Толық

Қайда менің кешегі сыйластарым

  • 0
  • 0

Қайда менің кешегі сыйластарым,
Қайда менің ет-бауыр қимастарым.
Еске түсіп жанымды елжіретіп,
Еңіретті-ау маңдайға сыймастарым.

Толық