Итімнің аты...

Кең даламның мол әлі,
Қасқыр, түлкі, қояны,
Оны ұстайтын итімнің,
Атын атам қояды. 
Атам жақсы біледі,
Ырым, жосын-жораны,
Атына сай сол иттер,
Күзетеді қораны. 
Тап бергенде қасқырға,
Қалмасын деп астында, 
«Алыпсоқ» деп ат беріп, 
Қоралы қой баққызған. 
Малшыға серік, қолғанат,
Екінші итім «Дөңгежат»
Алыстан көрсін аңды деп,
Атам менің берген ат. 
Үшінші итім «Бөрібасар»,
Болған емес аңға осал, 
Құмай тазым бөрінің,
Таңынан тартып жармасар. 
Төртінші итім – «Қорықпас»
Түлкі қуған, бөрі ұстап,
Мал түлігін қорғайды,
Ағайынның қоныстас. 
Бесінші итім – «Жолдыаяқ»
Бұғып қалмас қорғалап,
Байлауда тұрса ширығар,
Саят тілеп, жол қарап. 
Алтыншы итім – «Саққұлақ»
Аты шыққан қасқыр ап,
«Кә, кә» десең қыраттан,
Келеді жетіп шақпылып..
Қасқырменен арбасқан,
Қабанға да жармасқан,
Артық ит жоқ ауылда,
Жетінші итім «Таймастан».