Айналайын!

Айналайын!
Көп нəрседен қорқамын:
Көң боп жатқан,
Тоң боп жатқан сор қалың.
Есек шықпай кім шығады қодықтан?!
Өгіз болмай не болады торпағың?!
Сонда, досым, кім ойлайды ел қамын?!
Сонда, досым кім ойлайды жер қамын?!
Бірер сомға кітап алмай,
Жас ұрпақ
Шарап алып қайтама деп қорқамын!
Əсері көп айналаның.
Ортаның.
Сары майдан артық несі тортаның!
Домбыраға қимағанын
Дəлдүріш
Дабыраға шашама деп қорқамын!
Жарыта ма ойлап тегі шорқағың?
Заманы өткен барқыт пенен торқаның.
Бабалар жатқан жерді тегістеп,
Би алаңы жасайма деп қорқамын!
Толық емес,
Мұның өзі орта мұң.
Шындық керек,
Керегі жоқ жортаның!
Ақиқатты алдап - сулап,
Өтірік
Тағы қайтып келе ме деп қорқамын!
Бір ойласам,
Ойлайтыным сен,
Елім!
Орны бөлек арманыңдай көнемін.
Бабалардың даналығы
Ұрпаққа
Бір айналып соғады - ау деп сенемін!