Уақытша – Бекарыс Ташкенбай

Өмірдің мынау сынағы бізді қамшылар
Ауырып жүрек, түсседе көңіл, жан шыдар
Сынақтар бізді сындыру үшін келмейді
Кім білсін, бәлкім сынақтың арты бал шығар

Уақытша бәрі, атақта, даңқта, мансапта
Сөнеміз бір күн, жұлдыздай болып жансақта
Өлеміз бәлкім алаңсыз жүрген бал шақта
Өлместен бұрын жүрекке иман, ар сақта

Уақытша бәрі, байлықта, байда, кедейде
Өмірдің мәні байлықта емес—демейме!
Өмірде мейлі дүниесі болсын, болмасын
Сауабын жиған, иманды адам кедей ме?!

Уақытша адам, уақытша ғана сезімдер
Алданба бекер, жалындап тұрған кезіңде
Жүрекпен емес ақылға салып қарашы
Сүйгенің кетсе жетеме күшің төзуге?

Өмірдің мәнін түсінген адам түсінді
Түсінбегендер наразы болып күрсінді
Бұл өмір деген кездесуменен қоштасу
Қиналма бекер, кетірме босқа күшіңді