Өлең, жыр, ақындар

От

Күннен туған баламын,
Жарқыраймын, жанамын.
Күнге ғана бағынам.
Өзім - күнмін, өзім - от,
Сөзім, қысық көзімде - от,
Өзіме-өзім табынам.
Жерде жалғыз тәңірі - от.
Оттан басқа тәңірі жоқ.

Жалынмен жұмсақ сүйеді,
Сүйген нәрсе күйеді.
Жымиып өзі жорғалар.
Ұшырағанды шоқ қылар,
Шоқ қылар да, жоқ қылар.
Мұның аты От болар.
Мен де отпын - мен жанам.
От - сен, тәңірім, табынам.

Әдемі отпен аспаның,
Бәрі жасық басқаның.
Жалын жұтам - тез тоям.
Әулием, ием, құтыма,
Теңсіз тәңірім отыма
Әлсін-әлсін май құям.
Май құямын - өрлейді.
Құлашын көкке сермейді.

Кейде жылан арбайтын,
Кейде аждаһа жалмайтын.
Сескенбес, сірә, кім сенен;
Шынында, менің өзім де - от,
Қысылған қара көзім де - от.
Мен - оттанмын, от - менен,
Жалынмын мен, жанамын.
Оттан туған баламын.

Қараңғылық бұққанда,
Қызарып күн шыққанда,
Күн отынан туғанмын;
Жүрегімді, жанымды,
Иманымды, арымды
Жалынменен жуғанмын.
Жүрегім де, жаным да - от,
Иманым да, арым да - от.

Жарқырап от боп туғаннан,
Белімді бекем буғаннан,
Қараңғылық - дұшпаным.
Сол жауызды жоюға,
Соқыр көзін оюға
Талай заулап ұшқанмын,
Әлпіге барғам Алтайдан.
Балқанға барғам Қытайдан...

Күннен туған баламын,
Жарқыраймын, жанамын.
Күнге ғана бағынам.
Өзім - күнмін, өзім - от,
Сөзім, қысық көзім де - от.
Өзіме-өзім табынам.
Жерде жалғыз тәңірі - от,
Оттан басқа тәңірі жоқ.


Пікірлер (5)

Мағжан Жұмабаев

Махаббат өлеңі

Інжу

Туған жер

Сарвиназ

Маган унады

Сарвиназ

Норм

Арука

Мағжан Жұмабаевтың «От» өлеңі қазақ поэзиясының інжу-маржандарының бірі ғой! Күн мен оттың мәңгілік күшін, жалынның тазалығын, қараңғылыққа қарсы тұрған рухты соншалықты қуатты бейнелеген. Өлеңді оқыған сайын жүректі оттай жалындап, бойды керемет күшке толтырады. Мағжан ағамыздың сөзі әр жолда отша жалындап тұр — терең философия, ұлттық рух және мәңгілік өмір туралы ойлар бір арнаға тоғысқан. Bilim-all сайтында осындай асыл мұраны жариялап отырғандарыңызға алғыс! Керемет өлеңді қайта-қайта оқып, жаңа мағына табамын.

Пікір қалдырыңыз

Көкшетау

  • 0
  • 5

Аспанменен тірескен,
Тәңіріменен тілдескен
Көкшетауым біп-биік.
Қою қара көк бұлт

Толық

Жұбату

  • 0
  • 3

Әлди-әлди, ақ бөпем,
Ақ бесікке жат, бөпем.
Құнан қойды, сой бөпем,
Құйрығына той, бөпем.

Толық

Оқжетпестің қиясында

  • 0
  • 2

Арқада Бурабайға жер жетпейді,
Басқа жер ойды ондай тербетпейді.
Бурабайдың көлі мен Көкшетауды
Көрмесең, көкіректен шер кетпейді.

Толық