Жаратылыс – Күләш Ахметова

Алла – бір.
Барлығынан сол ғана асқан.
Қарасам, ғаламатқа толған аспан.
Жұлдыздар керуен түзеп,
Кеңістікке
Тәңірлік шеберлікпен орналасқан.

Құс жолын құндағымда көрсем керек.
Қарасам, биіктейді еңсем бөлек.
Ауқымын алыс көктің парықтауға
Ғарыштық құдіретті өлшем керек.

Шарқ ұрып,
Таппаған соң теңбе-теңін,
Ойымды жер бетімен тербетемін.
Мәңгі бол,
Жаратқанның хикметтерін
Көтерген көгілдір шар, кең мекенім!

Дәл мендей тауға біреу құштар ма екен?
Сонша асқақ сонша сұлу сұс бар ма екен?
Ауаға бауырымды төсеп қана
Ақ таулар үстіменен ұшсам ба екен?

Су менің таңданғаным сосын анық
Ілесем киттерге іштей қосыла құп –
Жүзгендей кең мұхитта кедергісіз
Түпсізді түзу жарып, осып ағып.

Мұхиттар дөңбекшиді шабыт қысып,
Бұлттар да жүйелі бір бағытқа ұшып,
Ай мен Күн алмасады
Айнасынан
Айналған Жер жүзіне жарық түсіп;

Табиғат толықтырып бір-бірін бек,
Жел тұрып, жасын ойнап, су гүрілдеп,
құс ұшып, орман шулап, мал жайылып,
Шегіртке секіреді –
Гүл дірілдеп!