Таң – Күләш Ахметова

Төгiл, шуақ!
Даланың көркiн құрап,
Желмен ойнап желбiре,
Желпiн, құрақ!
Жұмыр Жердiң жүрегiн дүрсiлдетiп
Жүгiрiңдер, еркiн жел,
Еркiн бұлақ!

Суы – сылқым даланың,
Бұлты – сылаң,
Бәрi ғажап өлкеде бұлқысын ән!
Құстар әнiн тыңдатып
Үй тұсынан,
Алма бақтар оянсын ұйқысынан!

Таңның нұры!
Ай жүзiн жасырасың.
Төгiл!
Жарық үмiттер жасымасын.
Ақ сәуледен тәж киiп басына шың,
Алтын шапақ далаға шашырасын!

Қуансын деп жарыққа қарап бәрi,
Асығады таң нұрын таратқалы.
Қандай бақыт – далада бидай толқып,
Тыныштықпен Елiңнiң таңы атқаны!

Адамдарды таңдантып, мәңгi ойлантып,
Ұшқан құстай зулайды, самғайды уақыт.
Мына шексiз ғаламда
Өз далаң мен
Өз Отаның болғаны қандай бақыт!

Таң келедi.
Бойында қанша нұр бар!
Өз Елiңдей ел болмас жер шарында,
Отандастар!
Отанның жаңа таңын
Ерте оянып, қуанып қарсы алыңдар!
Қайырлы таң!