Өлең, жыр, ақындар

Қаройдың қара жусаны

  • admin
  • 19.04.2024
  • 0
  • 0
  • 194
Қаройдың қара жусаны,
Қайғыдан қажып түнерген.
Махамбет қаны тамған жер,
Өзіңнен жастай сыр емгем.

Көлбеңдей өтіп көк сағым,
Дүбірдің көкте тұр шаңы.
Томсара қапты алыста,
Қымтанған мұңды құм шағыл!

Алау да жүзін нұр шалып,
Арша да мойнын қылша қып.
Елестеп өтті-ау, батырдың,
Қапыда кеткен бір шағы!

Тербеген желге мұң шағып,
Төбесін талмай күн шағып.
Қайғыдан қажып теңселді,
Қаройдың қара жусаны!

Арман да арман арман бел,
Әлекті тағдыр салған жер.
Махамбет ақын өкініп,
Қапыда, шіркін, қалған жер!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қаройдағы ой

  • 0
  • 0

Түнереді Қаройдың қанды аспаны,
Ой үзілді, ұштасып, жалғаспады.
Сатқындардың, қинайды, төрге өтіп-ап,
Қапылыста жағаға жармасқаны!

Толық

Мен тек қана сенімен өмірлімін

  • 0
  • 0

Көгілдірім,
Мен тек қана сенімен өмірлімін,
Бермес маған ешкімде төрін бүгін…
Қарап тұрып қабырғам қайысады,

Толық

Батыр баба рухымен сырласу

  • 0
  • 0

– Мүлт кеткенің жүрекке әлі батады…
Ашу алған көп жіберер қатаны.
Кек дегенде оққа байлау өзіңді,
Кектенгенді жөн емес деп жатады.

Толық

Қарап көріңіз