Өлең, жыр, ақындар

Жаным талай шырқырап

Жаным талай шырқырап,
Көңілім талай күйзелді.
Сүйегім талай сырқырап,
Найзаға жүйке түйрелді.
Кеудеге соқты түрлі екпін,
Төзе де бердім, үзілмей.
Өтерін, соның, білмеппін,
Өмірдің сары күзіндей.
Езілген еңсе көтеріп,
Сүрінген түрегеледі.
Қайғының- дағы еті өліп,
Айналып жүре береді.
Бұ күнде жасқап уайымды,
Қайғыға қолым сілтеймін.
Жырыма айтып жайымды,
Шабытпен көңіл бүркеймін.
Мұнымды ерте, кеш демей,
Өкінбей қабыл алғанмын.
Өзгермейді екен ештеңе,
Өтеді екен жалған күн...


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Махамбетті қайта жерлеу рәсімінен кейінгі ой

  • 0
  • 0

Қатар өткен жастық шағы тай-құлын,
Бір заманның еркін кешкен айдынын.
Қалайша ұғып, түйсінбеген Ықылас,
Махамбеттің жырларының айбынын?

Толық

Ұсынуға өзіңе батпап едім...

  • 0
  • 0

Сен қандай аппақ едің!
Өлеңімді оқыдың жатқа менің.
Жүрегімнен үзілген от гүлімді,
Ұсынуға өзіңе батпап едім.

Толық

Қаройдағы ой

  • 0
  • 0

Түнереді Қаройдың қанды аспаны,
Ой үзілді, ұштасып, жалғаспады.
Сатқындардың, қинайды, төрге өтіп-ап,
Қапылыста жағаға жармасқаны!

Толық