Өлең, жыр, ақындар

Ұсынуға өзіңе батпап едім...

Сен қандай аппақ едің!
Өлеңімді оқыдың жатқа менің.
Жүрегімнен үзілген от гүлімді,
Ұсынуға өзіңе батпап едім.
О, неткен жарасымды!
Ұстазынан ұялған бала-сынды.
Екі бетің албырап оқи бердің,
Жүрек сол сәт бұлқынды, аласұрды.
О, неткен көрікті едің!
Әлденеге қуанып, еліктедің.
Жырды аяқтап болдың да батылсыздау,
Қолымды алдың жаныма келіп менің.
Сен қандай аппақ едің!
Өлеңімді оқыдың жатқа менің.
Саған деген мәңгілік сыйлығымды,
Осылайша қалтқысыз сақта менің!


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Тал бойыңда бір нәзіктік нұры ойнап

  • 0
  • 0

Тал бойыңда бір нәзіктік нұры ойнап,
Алаңдатпай нәпсі, қызық, жын ойнақ.
Сен қалқисың айдыныңда арайлы,
Мен отырам саған арнар жыр ойлап.

Толық

Алаң далам, алаң тауым, алаң қыр

  • 0
  • 0

Алаң далам, алаң тауым, алаң қыр,
Ызыңдайды ми шиырлап мазаң жыр.
Мына өмірдің ардың-күрдің кейпіне,
Мысы құрып жүйкем менің азар жүр.

Толық

Қаройдағы ой

  • 0
  • 0

Түнереді Қаройдың қанды аспаны,
Ой үзілді, ұштасып, жалғаспады.
Сатқындардың, қинайды, төрге өтіп-ап,
Қапылыста жағаға жармасқаны!

Толық