Хор қызы жерге түскен пейіштегі...

Хор қызы жерге түскен пейіштегі,
Ақ сәулеңнен Айға айналды көр іштегі.
Қанатыңды Ібіліс кеп сындырды ма?
Нұр жүзіңнен көруші едім періштені.
Ханшайымым, жүрегімнің тағындасың,
Сарқырама — сағынышым, ағын — жасым!
Аппақ гүлім көз жасымнан суарылған,
Енді міне, басқа үйдің бағындасың.
Қарай-қарай жанарыңды жарық қылдым,
Жүре-жүре көшелерді жалықтырдым.
Аққуымды жоғалтқан сол тар көшеден,
Аққуымның көлеңкесін жолықтырдым.

---