Өлең, жыр, ақындар

Күз бен өмір

  • admin
  • 22.04.2024
  • 0
  • 0
  • 404
Бір соғылмай тұра алған бұл бас қашан?
Жарқ етсін от, жүрегіңе тас қаша!
Ертеректе мен сезінген, мен көрген,
Мынау өмір басқаша еді, басқаша!
Түссе ымырт Ай сәулесін сауады,
Бұлт шаһарға аңсарым да ауады.
Күз оралды бұлыттағы қайыңға,
Көк аспаннан жапырақтар жауады.
Төсімдегі қара аспан ашылды,
Аспан ана тойдырды кеп аш ұлды.
Бұлт мойнынан алқалары үзіліп,
Көк аспаннан күміс моншақ шашылды.
Құлақ түрші күз зарына, тек үнге,
Саумал самал әтірінен себін де.
Жамылады күзгі шаһар тұманды,
Тар көшелер киінеді кебінге.
Тоқтатпашы, мұңның күйін шертем мен,
Жоқтаймын кеп сезімдерді ерте өлген.
Адамдардың жүректері сұп-суық,
Ақ қайыңның жапырағы өртенген.
Кім түсінсін жүзі сынық бұл айды,
Қара аспанның терезесі жылайды.
Мен секілді күз тағдырға шыдамай,
Жапырақтар жығылады, құлайды.
Құлпын бұзып шыққан екен сөз неше?
Бүгініме қарап тұрды көз кеше.
Қазір ғана мен сезінген, мен көрген,
Мынау өмір енді мүлдем өзгеше!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Беу, қалқам...

  • 0
  • 0

Беу, қалқам!
Бір өлең оқышы күз жайлы.
Күз жайлы, екеуміз, біз жайлы.
Сұр бақтан әуенің естілсе,

Толық

Жаратқанның рұқсатынсыз түспес

  • 0
  • 0

Жаратқанның рұқсатынсыз түспес
әр жапырақтың тағдыры ерек...
Жапырағым-ай жанымыз түстес,
Айтып келдің бе тағы бір дерек;

Толық

Менің аппақ аққуым ұшқан кезде...

  • 0
  • 0

Менің аппақ аққуым ұшқан кезде
Жыр кеудемде жұмыр ет езілген күн.
Біздің аспан сағынып жылағанда
Қанатымның сынғанын сезінгенмін.

Толық

Қарап көріңіз