Тереземнен – Нұрбек Нұржанұлы

Тереземнен –
тау көрем қалғыған,
Аспан көремін үсіген,
Жарық көрем жетпеген,
Қолымды созам,
...түсінем.
Жауып тұр тағы қоңыр қар,
Анамды көрем сағынған,
Кірпігім түртіп кетті ме,
Жұлдыздар көрем ағылған.
Ауылды көрем,
аспаны
көзімнен ағып барады...
Өткенім менің – күресін,
...Өкініш көрем, қарағым...

Алдымда менің бос кесе,
Тістелген шұжық тілімі,
Және жалғыздық,
Көңілсіз
бұрышта отыр түн әлі.
Бәрі де менің кесірім,
Бәріне менмін кінәлі...
Шаршаған үні шәркенің,
Шапалақтайды еденде.
Ауаға асылып шырақ,
Түнімен тұрад төбемде.
Саусағым кетті сарғайып,
Құтылар құлап қолымнан
секіріп түсед еденге.
...жалынам тағы, табынам...
Жүрегімді жайып қойғам
күнге,
Жуып ем таңшуақ,
Кеппеген қалпы әлі тұр,
Көкірегімнен тамшылап...