Бір редакторге – Мәшһүр Жүсіп Көпейұлы

Бұзып-жарып кешу қылдым талай өрді,
Бір сен емес, "Алты алаш"- түгел көрді.
Сол қалыппен жүрсем жан танымады,
Сонан соң жорта жаздым бұзып түрді.
Қойдан басқа кім кетпек адал боймен,
Бізді заман жау қылды айтпен,тоймен.
Жүрекке соғып жүрек, тілдесе алмай,
Сонан соң тіл қатынасты арам оймен.
Мен кіші де, сен үлкен-тақсырым-ай,
Бекіре балық қайтпайды тасқа ұрынбай!
Әдетің алаңдаған қайда қалды,
Құдайқұл-Қарасордың қасқырындай.
Өлеңім толып жатыр кенде-кенде,
Кім иманын күтеді осы күнде?!
Қазан бір қайнайтұғын болғандықтан,
Сол қазанға түспекпіз мен де, сен де.
"Төрт жас үлкен ақсақал"-деп, ойыңа алып,
Сәлем берсең, не етеді, білсең танып?!
Құбыжық болып, дегенім, көрінейін,
Тонымды айналдыра кие салып.
Бет бұрып қарамадың қайда барсаң,
Сау жүрген жан кем де кем.болма сарсаң!
Қалай саған бұрылып қарамайды,
Шиқанының тап өзін жұлып алсаң?!
Әр қызықтан құр қалдым, мен: "Қой-қой-лап!"
Айтын айттап, қазақтың тойын тойлап,
Домаланған қу бастай жалғыз қаппын,
Көтеремін көңілді кіммен ойнап?!