Үлкен-кіші шеңберлердің бәрі есімде – Нұрбек Нұржанұлы

Үлкен-кіші шеңберлердің бәрі есімде;
Ай-диуана кезіп жүрген күзде ме еді,
бұлт көшетін ақ шатырлар төбесінде.
Баян-айдың* есігінде кезек тағы.
Дамофон да шырылдайды,
күтпеген-ау,
кеңсесінен жар жеткенде өзек талып.
Орын таппай көлік те жүр аула ішінде.
Радиода соңғы хабар; Қарабах па.
Көңілділеу қайтты жастар ән кешінен.
Ыстамбұлым не істеді екен дәл сол сәтте,
Өмер достым шәй ішті екен қанша кесе,
Бұғаз лебі есіп тұрып салқын бетке.
Ал Марс болса қай тарапта айналды екен.
Көрші әжей қан қысымы қанша болды.
Қай баласын ойлап отыр қайран әкей.
Ал мен сол шақ Дантені ме, Жүністі ме
оқыған ем. Аяқ асты көңілім жүдеп;
Елегізіп күндіз-түні
әлденені сағынғанмын, өзге әлемді...
Сондағысы құтқарған-ды екі ақ нәрсе;
Құлшылық пен кітап қана –
түс пен өңді.
Келем жанның соң қабатын көксеуменен;
...Бұ дүниені бөтен көрген өмірім мен
сыймай жүрген жүрегімді қайтсем екен...

* - Дүкен атауы