Бағым – Ардақ Оспанұлы

Сені тіпті білмедім , танымадым
Білмеген сон мұңайып сағынбадым
Кездестік біз тағдыр қосып екеумізді
Қазір болдың өмірлік менің "Бағым"

Бақытым ба сынағым ба елемедім
Жазам болсаң оғанда көнер едім
Бағым болсаң ,көтерем шаңырақты,
Үлкейтетін кеңдігін керегемнің

Айтар еді анашым жастайымнан
Айел тап арылтаты бас уайымнан
Ысы сулу ормандагы тал кайынан
Шаруасы жок сендегы мал жайынан
Шыгатын созы жылы жылы тандайынан
Аямайтын бар жылуын быр байынан
Таптым ана деп сены акелемын
Суйсын сенын ,жаным деп, мандайынан

Аялайтын алаканда багбанынмын
Бәрін білер ойыңмен талғамыңның
Урысамын , ренжимін , ашуланам
Себебі жоғалтудан коркатын жан жарыңмын

Сенімен бірге болу өзі бөлек оқиға
Қиялдасам сені жаным ой.кетеді сан қиға
Басында ақ орама , қолда.шайнек
Ата апана шай құйған өзі болек картина

Саған ғана асығып өмірге коп таласым
Жұбаттын сен жүректегі қалған сезім жарасын
Ен бақытты кезім  болар кайталанбас сезымдер
Айткан созын сеным келып "жаным аке боласын"