Біз екеуміз – Ардақ Оспанұлы

Төрт қабырға , ішінде біз екеуміз
Ұяламын жүргендей бір бөтен қыз
Қарай алмай оның жарқын көзіне
Дене суып , келгендей бір күрең күз

Қарай алмайм ойым кетты сандалып
Әр сәт сайын ойға ойлар жалғанып
Миым кетті істен шығым баяулап
Жүрек келып бар денемді жалға алып

Сені көрсем сүйгім келед беріле
Қобалжудан тер жалғасып теріме
Судай терлеп көз жалтақтап ,алаңдап
Қорқыныш кеп отырғандай кеудемнің бір төріне

Қушақтап ап сүйдім оның бетінен
Сагынганым шыгып кетты шегынен
Бар ойымда сены сүйем деген ой
Иық ,мойын, ерын кетты рет ретымен

Сенде ұстап тарттың қатты өзіңе
Мән бермедім "болды" деген сөзіңе
Тоқтадым , есті жинап ,жиналып
Және бастайм қарап тұрып жүзіңе

Тәттісің , әдемісің , сұлусың
Көзді жұмып, сұлу сенің тұрысың
Қанша жылдап күн астында тұрсамда
Бере алмайды ,сүйгеніңдей жылу шын