Өлең, жыр, ақындар

Тайыр Жароковқа

  • admin
  • 31.07.2024
  • 0
  • 0
  • 360
(Елу жасқа толғанда)

Ашқанда қыз-өлеңнің шымылдығын, –
Ақ жарқын шырай берді шырын жырың.
Сонда мен сүйген едім, қайран Тәке,
Жаныңның сыршылдығын, сұлулығын.
Ғашықтай сырласыңмын, шыным мұным,
(Өзім де өлең баққан жырындымын).
Әлі де елуінде бозбаладай,
Сақтаған ұшқыр жырың шымырлығын.
Ақын ба, мінезімен таң болмаса,
Досына ақ жүрегі жалғанбаса?
Өлеңнің безер едім, арамызда –
Өзіңдей жаны сұлу жан болмаса!
Өмірге, өлеңге де телі келдік,
Бірге біз, жыр гүлдерін теріп едік.
Қуандық Отан күлсе, ал, жау төнсе,
Найзалы қаламменен тебірендік.
Уа, қандай мықты жансың, әлі жассың,
Жырыңда аңқылдап тұр айдын «Тасқын».
Алдымда тұрсаң жайнап жалыныңмен,
Жастықтан мен де мәңгі айрылмаспын.
Өзің де өлең-сынды сырбазымсың,
Толғандың қызыл гүлді жыр жазы үшін.
Даусыңды көтер көкке, лебізіңнен,
Жүз жылға жаңғырыққан жыр жазылсын!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Торғай құйыны

  • 0
  • 0

Шарықтап құм жосалы жалаң белді,
Шаңдатып келе жатыр Аманкелді.
Аңқытып ақ тұйғындай астындағы
Алды — жел, арты — құйын жарау керді.

Толық

Менің көршілерім

  • 0
  • 0

Бір көршім бар — тұйық кәрі мұғалім,
Бір көршім бар — сыпайы әйел дәрігер.
Таңданамын мінезіне бұлардың,
Сөзге сараң, бірақ ылғи әбігер.

Толық

Түнде ұшқан бұлбұл

  • 0
  • 0

Гүлсіз орман,
Қараңғы түн...
Ұшты бұдан жүз жыл бұрын,
Желдей есіп мұңлы бұлбұл,

Толық

Қарап көріңіз