Өлең, жыр, ақындар

Тайыр Жароковқа

  • admin
  • 31.07.2024
  • 0
  • 0
  • 337
(Елу жасқа толғанда)

Ашқанда қыз-өлеңнің шымылдығын, –
Ақ жарқын шырай берді шырын жырың.
Сонда мен сүйген едім, қайран Тәке,
Жаныңның сыршылдығын, сұлулығын.
Ғашықтай сырласыңмын, шыным мұным,
(Өзім де өлең баққан жырындымын).
Әлі де елуінде бозбаладай,
Сақтаған ұшқыр жырың шымырлығын.
Ақын ба, мінезімен таң болмаса,
Досына ақ жүрегі жалғанбаса?
Өлеңнің безер едім, арамызда –
Өзіңдей жаны сұлу жан болмаса!
Өмірге, өлеңге де телі келдік,
Бірге біз, жыр гүлдерін теріп едік.
Қуандық Отан күлсе, ал, жау төнсе,
Найзалы қаламменен тебірендік.
Уа, қандай мықты жансың, әлі жассың,
Жырыңда аңқылдап тұр айдын «Тасқын».
Алдымда тұрсаң жайнап жалыныңмен,
Жастықтан мен де мәңгі айрылмаспын.
Өзің де өлең-сынды сырбазымсың,
Толғандың қызыл гүлді жыр жазы үшін.
Даусыңды көтер көкке, лебізіңнен,
Жүз жылға жаңғырыққан жыр жазылсын!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Тәжік әке, сен үшін

  • 0
  • 0

Сыр бойында, жағада,
Ағынға көп қарадым,
Толқын сөйлеп, аға ма,
Көкке түйіп қабағын.

Толық

Құм жорығы

  • 0
  • 0

Құрымдай қап-қара бұлт түр көгінде,
Қорғандай құм төбелер түнеруде.
Келеді керуендеп бір қалың топ,
Мамырлап Маңғыстаудың түбегінде.

Толық

Маңырақ марқасқасы

  • 0
  • 0

Аққан бір жыр екен деп тау бұлағын,
Тағы да өлеңдетіп жаңғырамын.
Келгенде Асан ата маңайыңа,
Сен неге мұнарлы тау, маңырадың?

Толық

Қарап көріңіз