Көкала көл, нар қамыс

Көкала көл, нар қамыс,
Қар үстінде от жанар,
Баласы жаман туғанның
Əкесін түйе үстінде ит қабар.

Шал Құлекеұлы көкала көл нар қамыс Шал Құлекеұлы өлеңдері

Пікірлер (0)

Жарға біткен жаңғақты
Жаннан безген жан жейді.
Қабырғадан саз кешіп,
Жүк сүйреген нар жейді.

Толық

Қона берсе, жерің азар,
Шаба берсе, елің азар.
Жасай берсе ерің азар.
Ерің азған кезінде елің азар.

Толық

Кедейлік ер жігітке намыс емес,
Жоқ болсаң туысың да таныс емес.
Суық үй, арық соғым, жаман қатын,
Шал Құлекеұлы

Толық