Бəйгеден келе бермес малдың бəрі – Шал Құлекеұлы

Бəйгеден келе бермес малдың бəрі,
Қатарға ене бермес жанның бəрі,
Кешегі жиырма бестің дер шағында
Келісіп тұрушы еді сəннің бəрі.
Асу-асу жерлерді арыстадым,
Қайда дүбір бар болса қалыспадым,
Кешегі қас батырлар, қайран жақсы,
Алдында хан, қараның қарыштадым,
Бұл күнде көңілім ауыр – қорғасыннан
Өткіздім жігіттікті мен басымнан.
Сауырда су төгілмес боз жорға едім,
Тарлан тарта танбайтын жорғасынан.
Өткен еске түскенде құлазимын,
Ақ киіктей айрылған ордасынан.