Сәбит аға кемеңгер

Ағындаса жел жетпес құлагердей,
Тартынбады алға үздік шыға келмей.
Жамбыл-ата баптаса «балуаным» – деп,
Қарқындады қажымас бұлан ердей.

Қайырмасы:
«Ботагөзбен» өрледі,
Шоқанды айтып төрледі.
Дән толқытқан қырдағы,
Кен қопарған шыңдағы,
Қой қоздатқан құмдағы
Саңлақтарды жырлады,
Сәбит аға кемеңгер.

Елге келсе сарқылмас сыр байланып,
Қаумалайтын қалың жұрт тыңдай қалып.
Бар қазақты аралап жүруші еді,
Жер шарындай жылжыған Күнді айналып.

Қайырмасы

Жастық шақтың толқыса ғашық әні,
Қосылуға сандуғаш асығады.
Сәбит десең мөп, мөлдір шықтай таза,
Махаббаттың шуағы шашылады.

Қайырмасы