Берілгем жоқ жорта мұңға – Сағыныш Намазшамова

Берілгем жоқ жорта мұңға,
Бүтінмін бе, ортамын ба?
Жүрек жиі соққанымен
Қуануға қорқамын ба?

Көңіл толқып, тасығанмен,
Жан сырымды жасырам мен.
Маңдайымнан сипап тұр ма
Мен өмірге асыранды ем...

Ішіндегі бір кеменің
Үміт түнеп іргеме мың.
Иілгенде иім бостау,
Сынып кетсем сыр беремін.

Сағынамын, жабырқаймын,
Жай табады жаным қай күн?!
Жансебіл боп жүргенімде
Кімді қайтіп жарылқаймын?

Қыздырумен ой базарын,
Көргенімше беймазамын.
Бұзып кетсем қайтеді осы,
Бұ дүниенің кейде заңын.