Болашақ ғарышкердің «сапары» – Әдібай Табылды

(Қиял-ғажайып)

Бұл ғажайып ертегі
Болжап шындық – ертеңді,
Қиялымды шертеді:
Өтер балғын бала шақ,
Өмір-қызық болашақ:
Сол болашақ жайында
Сыр айтайын, пайымда.

Көп жасасаң, көресің,
Мен болашақ кемесін
Айдап бардым алысқа:
Айдан арғы ғарышқа.
Қилы жұмыс меңгердім,
Қиындықты жеңгемін.
Айта бермей мол мұңды,
Жүріп өткен жолымды
Баяндайын сендерге:
Ерекше сыр оттығы –
Ер көлігі от нұрлы
Зымыранға мініп ап,
Айға бардым зымырап.
Айда сайлап кемемді,
Ары ұштым мен енді.

Меркурийге қондым да,
Бір күн қонақ болдым да,
Жеттім ұшып Шолпанға.
Қалдырдым да қолтаңба,
Қанша уақыт болғанда,
Юпитерге қонғанда,
Сақиналы Сатурн:
– Кел, – деді, – тез, батырым!
Сатурнның үстіне
Самғап барып, түстім де,
Одан ұшып, Уранға
Қондым барып ұрандап.
Одан ұшып, шарықтап,
Ойлап істі парықтап,
Үстеме боп екпінім,
Үстіне қондым Нептунның.
Самғадым да арманға,
Плутонға барғанда:
– Жеттім, – дедім, – арманға!
Білмей көп жыл өткенін,
Қайта айналып, сағынып,
Жер-анама жеткенмін.
Ғаламшардың бәрінен,
Әрі қуат, әрі дем
Жер-анамыз жақсы екен:
Аман болсын Бас мекен!