Өлең, жыр, ақындар

Ақжайық арулары

Көктемде – Ақжайықтың жағасынан,
Жайқалған тал-қайыңдар арасынан.
Көрдің бе ақ періште аруларды
Жас гүлдей жұпар шашып, жаңа ашылған.

Қайырмасы:

Айналдым дарқан жерім,
Шалқыған шалқар көлім.
Тартты ма бір өзіңе
Қарғашым, қалқам менің, қалқам менің.

Көктемде – Ақжайықтың алабынан,
Жаралған жібек мінез самалынан.
Көрдің бе ақ періште аруларды
Жан толқыр жаудыраған жанарынан.

Қайырмасы:

Жанары жаутаңдаған қара көзім,
Аяулы Жайық та өзің, дала да өзің.
Толқытып жан жүйемді толғандырған –
Жар да өзің, жарық та өзің, дана да өзің.

Қайырмасы:


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Найзағай

  • 0
  • 0

Айналып қызыл жалынға,
Қақ айырып қара түнекті,
Жарқ ете қалған шағында,
Жартастың төсі дір етті.

Толық

Аққуым

  • 0
  • 0

Аққуым
Құштар еді гүл-көктемнің лебіне,
Көктемменен бірге еді оның демі де.
Сағи Жиенбаев

Толық

Құрбыға

  • 0
  • 0

Құрбыға - Сағи Жиенбаев
Балғын гүлдер
Жайнаушы еді далада.
Балғын гүлдер

Толық