Бір досыма – Nurkanat Abdraiymbek

Ғашық болдым,қатты ұнады бір сұлу,
Соны ойладым,болмайтындай күрсіну.
Жақсы болған,жақын досым болмаса,
Миымды алды,ашуыма тұншығу.

Не жетпеді,жағаластың араға?
Бар келгені осы ма екен санаңа?
Көңіл түскен,басым кетті жер қарап,
Тұрақтадым,реніш атты жағада.

Жә,жарайды,ол да өтті уақытпен,
Уақытыңды саудалама бақытпен.
Менен алып,кеткеніңді қайтейін?
Бірге болмай,кеттің бөлек бағытпен.

Уақыт салып жүрек тапты қалауын,
Шоқ боп қалған жақты жүрек алауын.
Көтереді деп ойладым биікке,
"Сезім" атты қызыл болған жалауын.

Жақсы болып жалғаса ма,бұлдағы,
Ерекшелеу сезімдерден жылдағы.
Кең көңілім қадалса да түймедей,
Махаббаттың сырылмады сырмағы.

Өкпелеген жайымыз бар арада,
Татуласу,бар болғаны санада.
Айдынында жүзген аққу сен болсаң,
Мен болармын ұша алмаған шағала.

Ұша алмадым,оған қарай жетпедім,
Ұнай мекен,сол үшін жас төккенім?
Өзім әрең жүргенімде ойланып,
Одан әрі сындырмашы,өткенім.

Ал ол ару қол байласты басқамен,
Бәрі сәйкес,сол баяғы таспамен.
Досым болып жүрсің әлі алдымда,
Басқа болса,тұңғиыққа тастар ем.