Рудакидің інісіне айтқаны

«Қатты кеттің, аға», – деп сөкпе мүлде,
Ойлансаңшы,
Жоқ дейсің өкпе кімде?
Аққа қара жаққыш деп естігенде,
Білу қиын ес шығып кеткенін де.
Ақпа­төкпе мол екен тасынғаны,
Ұмытпадым тік жала басын да әлі.
Жарамады араздық еткізбеуге,
Жуан досың өсекшіл қасыңдағы.
Үлкендікті танымау – сүймейтінім,
Артымыздан кім алсын күлмей тыным.
Аңдап қара, бауырым, ақынмын ғой,
Алған беттен қайтуды білмейтұғын.

2003