Өлең, жыр, ақындар

Элегия

  • admin
  • 25.11.2024
  • 0
  • 0
  • 390
Арқалап мұңын ғаламның,
Соққысын таттым заманның.
Ойда жоқта оқ тиіп,
Қиянат шеккен адаммын.
Жүрегім шалқып-тасынған,
Құштарлық шексем жасымнан,
Жадымнан менің шықпайды
Сағымда жүрген асыл жан.
Көбейді достар төрлетіп,
Талай жер көрдім ержетіп.
Таусылды менің тағатым,
Жезкиік, өрден сен кетіп.
Көп іздеп көкте самғадым,
Үмітпен сенім жалғадым.
Шалдықсам жеңіп құсалық,
Сағыныш селін арнадым.
Өтті ме өсек сөз-күйік,
Кетті ме қырда көз тиіп?
Мөп-мөлдір нәзік жан едің,
Сағындым сені, жезкиік.

09.09.1954.
Мәскеу



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ақын Тайжан

  • 0
  • 0

Ақын Тайжан
Ақынның жазылмайтын жарасы көп,
Кейде тау, кейде байтақ даласы боп
Кәкімбек Салықов

Толық

Фазыл Кәрібжановқа ода

  • 0
  • 0

«Шын арыс біткен кең жігер,
Үлкеннен үрікпей тең жүрер», –
Деп айтты талай кездескен
Қарағандылық кеншілер.

Толық

Шалғайда құшты қара жер

  • 0
  • 0

Жар басында жапалақ
Өсектесе бүркітті,
Түлкі тыңдап тасалап,
Жасырын қағаз түртіпті.

Толық

Қарап көріңіз