Өлең, жыр, ақындар

Элегия

  • admin
  • 25.11.2024
  • 0
  • 0
  • 455
Арқалап мұңын ғаламның,
Соққысын таттым заманның.
Ойда жоқта оқ тиіп,
Қиянат шеккен адаммын.
Жүрегім шалқып-тасынған,
Құштарлық шексем жасымнан,
Жадымнан менің шықпайды
Сағымда жүрген асыл жан.
Көбейді достар төрлетіп,
Талай жер көрдім ержетіп.
Таусылды менің тағатым,
Жезкиік, өрден сен кетіп.
Көп іздеп көкте самғадым,
Үмітпен сенім жалғадым.
Шалдықсам жеңіп құсалық,
Сағыныш селін арнадым.
Өтті ме өсек сөз-күйік,
Кетті ме қырда көз тиіп?
Мөп-мөлдір нәзік жан едің,
Сағындым сені, жезкиік.

09.09.1954.
Мәскеу



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Көңілдің көркі тозғанда

  • 0
  • 0

Көңілдің көркі тозғанда
Азаяр өмір қызығы.
Дүлдүлден мәстек озғанда
Сергітпес тірлік үзімі.

Толық

Ақындықтың «Адам Атасы»

  • 0
  • 0

Ақындықтың «Адам Атасы»
Парсы елінде болмай қадам қатасы,
Поэзия атанды «Адам Атасы».
Кәкімбек Салықов

Толық

Оңбайды ақынды атқандар

  • 0
  • 0

Қыранға оқ жұмсау қатерлі,
Жұмсаған... шын сұмдық әкелді.
Қай мәңгүрт қиды екен ажалға
Адамзат сұңқары Сәкенді?

Толық

Қарап көріңіз