Жетім жүрек – Алматбек Сақтаған

Жетім болып келген едім ғаламға,
Жетім болып қалдым барлық адамға.
Ата-анам туған кезде тастаған,
Бейнесі де қалмапты әттең санамда.
Жетім үйі біздің өскен үйіміз,
Жақсы болды осы жақта күйіміз.
Барлық жағдай жасап берді біз үшін,
Құдай берген бір жақсылық, сыйымыз.
Келер әркез байлар сыйлық әкеліп,
Жаңа жылға қалауымды әперіп.
Шын мәнінде маған бәрі бес тиын,
Болса екен тілерім мейірімі әкелік…
Көрген кезде бізді аяп тұрады,
Біреу тіпті бізді көріп жылады.
Сондай халде өмір сүрген біз үшін,
Құдай солай сынақ беріп сынады.
Қыдыртады әрбір жерге апарып,
Жүрек әркез қуанады балалық.
Бірақ жүрек қалайды екен түбінде,
Жылуы мен мейірімін аналық…
Көтерсе екен, еркелетсе бала қып,
Өсірсе екен, тәрбиемен дана қып.
Жетім үйде өскен жетім біз үшін,
“Асырады” деген сөздер жаңалық.
Керек емес кәмпиті де, ақша да,
Жетім көңіл ұрып тұрар басқаға.
Жетектесе мені әкем анаммен,
Керегі сол бірге ішер ас қана…
Бізді аяп, жұбатқандай болады,
Аяғанда жетім жүрек солады.
Кеткен кезде сол адамдар тағы да,
Екі көзім жастарыма толады.
Бәрі өтірік, бәрі неге қатігез,
Неге ата-анам мені сатты тез?
Тастап кеткен екеуінің бірінде
Болмады ма жүрек, әлде ақыл-ес?!