Батсайы – Сырбай Мәуленов

Балалықтың бірге өтті
Жақсы күні, жақсы айы,
Болдың бізге құрметті
Бал мінезді Батсайы.
Қолға алдық қуанып,
Тұңғыш рет әліппе.
Бірге есеп шығарып,
Бірге үйрендік әріпке.
Ой-санамыз тез өсіп,
Арада өтті күн жылдам.
Тұрмыз қайта кездесіп,
Асқанында он жылдан.
Бірге оқыған мектептің
Қайта ашыпсың есігін.
Оқушы емес, бұл жолы —
Оқытушы есімің.
Балалықтың бірге өтті
Жақсы күні, жақсы айы.
Жаздым саған бұл бетті
Бал мінезді Батсайы.
* * *
Ай қарады, ай қарады,
Терезеден телміріп.
Сүюші ең ғой таңғы ауаны,
Біразырақ кел жүріп.
Айдың нұры, таңның нұры
Жас жаныңа тарасын.
Табиғат та ләззат алып,
Өзіңе бір қарасын.
* * *
Жасыл туы көктемнің
Далада тұр желбіреп.
Қалған қарын бөктердің
Лақтырады жел күреп.
Қөзін ашты көк көлдер
Оянғандай түс көріп.
Жаңғырығып көк пен жер
Қиқулайды құс болып.
* * *
Біз табамыз жаңа сөздер
Қайталамай ұйқасты өткен.
Келіңіздер, қара көздер,
Көп сырласқан Шипачевпен.
Күл де ойна, қарсы алдыңда
Жасыл талдар, жазғы таңдар.
Күнде жырмен қарсы алуға
Бізде де бар нәзік жандар.
Кездескенбіз кей кездерде
Колхоздардың орманында.
Қарағанбыз көздеріңе,
Институт залдарында.
Бір тұтасқан бала кезден
Біздердің бір жолдарымыз.
Қандай жақсы, қара көздер,
Әр уақыт бір болғанымыз.