Үлгерейін… – Құсайын Бекнұр

Түріңді көрген сәтте айнадағы
Жаныңның басталады байбаламы
Түсінесің уақыттың өткенін сен
Жүрегіңді қынжылтады қайғы алауы

Кішкентай бала болған жастан өттің
Болашаққа арманыңды асқар еттің
Білемін бала болып қалғың келеді
Келмейді ересек дер жасқа жеткің

Ойнаған ұнайды ғой бала болып
Ал қазір жүр уақытты жаңа көріп
Сен ойнаған сәттерің жазылады
Ересек жүрегіңе жара болып

Жара болып, түсінші мұны да шын
Түсінбесең, бар бәлеге ұрынасың
Сен өскенде ойнаған сәт-шақтарың
Қайта айналып келмейтінін ұғынасың

Естелікті бүгін мен тағы ақтардым
Ақтармасам таусылды тағаттар мың
Өзіңді-өзің тоқтатшы,
Әйтпесе мен,
Шықылығын тоқтатам сағаттардың

Уақытым зымырайды күнде бейім
Күннен бастап қараңғы түнге дейін
Уақыт! Жылдамдықты бәсеңдетші
Бала болып мен ойнап үлгерейін!
Бала болып мәңгілік күн көрейін!