Жалғыз жан

Жарық ай,ашық аспан,жалған жан...
Жалықтым,бір жалт еткен дүние қамынан.
Көбін көрдім : ақыл озы,жүрек жанды,ат жалынды,
Бірде бірі теңеспеді жоғарғы сана шыңынан.

Жарық ай,ашық аспан,жалған жан,
Надандық пен қорқақтық билеген бұл ғаламнан,
Алласы жоқ,амалы қисық адамдардан,
Көйлегі көк, өзім-деген байлардан,
Тек төрт түлік тияр дүниеқоңыз малдардан,
Жерін тастар,қара басты сатқыннан,
Ел қамына кіріспеген ер атаулы жандардан,
Билігі бар,пайдасы жоқ хандардан,
Ақ ит кіріп - көк ит шығар,аузы құсық сотқардан,
Ақ отаулы,қонақ күтпес қожадан,
Аңшылыққа,тоқшылықпен шыққаннан,
Беріп тұрған білімді санаулықпен жиғаннан,
Білімі бар,бірлігі жоқ қауымнан,
Саны бар,сапасы жоқ халықтан,
Елі үшін,жері үшін уайым шертпес ұлдардан,
Қорқамын,қиямет қайымда қатарында болудан
Бірге тіріліп жер басып,ой-санасыз тұрудан,
Қорқамын,шыныменде қорқамын ...